Espero is het Spaanse woord voor hoop, of hopelijk. Het is tevens de naam van de eerste hond die we, per toeval, gevonden hebben in Spanje. Espero is een Podenco reu van ongeveer twee jaar. Hij heeft ons naar andere verwaarloosde honden geleid en heeft daarom een speciaal plaatsje in ons hart.

Tijdens onze vakantie in Spanje (Costa Daurada) maakten we op een avond een ritje met de wagen. Plots merkten we een verwaarloosde, uitgemergelde en graatmagere Podenco op, Espero. We stopten de wagen en stapten uit. Het leek alsof hij ons iets wilde tonen. We volgden hem naar een verlaten ruïne, waar we tal van andere honden aantroffen. Ze waren met kettingen vastgebonden aan de muren van het bouwvallige huis. Zonder eten, zonder water, in de volle zon, ... Ze lagen allen in hun eigen uitwerpselen en waren graatmager. Enkele honden konden niet eens gaan liggen, daar hun kettingen veel te kort waren. Tevens troffen we skeletten aan, nog steeds vastgebonden aan de muur.

We besloten de honden onmiddellijk te helpen en vanaf dat moment wist ik dat ons leven nooit meer hetzelfde zou zijn. We waren geschokt door de toestand waarin de honden zich bevonden zodat we besloten ons hiervoor in te zetten. Ons doel is de honden uit Spanje een gouden mandje aan te bieden. Ook proberen we de asielen in Spanje financieel en materieel bij te staan.